همانا خدا را بندگانى است که آنان را به نعمتها مخصوص کند ، براى سودهاى بندگان . پس آن نعمتها را در دست آنان وا مى‏نهد چندانکه آن را ببخشند ، و چون از بخشش باز ایستند نعمتها را از ایشان بستاند و دیگران را بدان مخصوص گرداند . [نهج البلاغه]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :0
بازدید دیروز :3
کل بازدید :22290
تعداد کل یاداشته ها : 9
04/1/16
3:46 ص

پرسیدن چرا اینقدر عاشقی وبه دیگران محبت میکنی وعشق میورزی ،گفتم انسان تجلی گاه صفات خداست ،پس صفات خدا را باید در خود متجلی کرد،خدا هم محبت وهم عشق مطلق داردپس چرا محبت وعشق خدایی که در وجودمان هست از بندگان خدا دریغ کنیم .راستی تا یادم نرفته این عشق ومحبت باید پاک ونیکو باشد ودر رضای حق باشد.